Translate the page

Τρίτη 14 Αυγούστου 2012

Διαμαρτυρία για τα Κρι - Κρί και τις παράνομες απαγορεύσεις στο Δημοτικό Κήπο Χανίων
Στον Δημοτικό Κήπο Χανίων θα συναντηθούν σήμερα στις 12:00 το μεσημέρι φιλόζωοι και μέλη των δύο φιλοζωικών συλλόγων του νομού Χανίων («Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ» και «Η Μικρή Κιβωτός του Νώε»).

Σκοπός αυτής της συγκέντρωσης διαμαρτυρίας είναι να πληροφορηθούν οι πολίτες, ότι ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ, να απαγορεύονται τα κατοικίδια, αδέσποτα ή δεσποζόμενα, από τα πάρκα, τις πλατείες και τα άλση, και πως είναι αυθαίρετη η τοποθέτηση τέτοιων απαγορευτικών πινακίδων.Τα ζώα απαγορεύεται, να περιφέρονται, να διαβιούν σε πολύ συγκεκριμένους χώρους σύμφωνα με τον νόμο 4039/2012, όπως είναι π.χ. οι περιφραγμένοι αρχαιολογικοί χώροι, έξω από τα σχολεία κ.ά., αλλά σε καμιά περίπτωση δεν απαγορεύεται, να βρίσκονται σε πάρκα και πλατείες.


Οι φιλόζωοι των Χανίων θα διαμαρτυρηθούν  και για έναν ακόμη λόγο, για τα έγκλειστα Κρι – Κρι, τα οποία, αν και είναι προστατευόμενο είδος και είδος υπό εξαφάνιση και όμως τυγχάνουν και αυτά ιδιαίτερης εκμετάλλευσης από τους ανθρώπους πάντα κατά το δοκούν…
Από το http://www.flashnews.gr

Εχω απορία τί σχέση έχει με το εξής έγγραφο του Δήμου Χανίων :

http://et.diavgeia.gov.gr/f/chania/ada/%CE%924%CE%939%CE%A9%CE%975-3%CE%9D%CE%9E

 ΣΥΜΦΩΝΗΤΙΚΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ ΑΝΑΘΕΣΗ ΠΡΟΜΗΘΕΙΑΣ ΕΙΔΩΝ ΔΙΑΒΙΩΣΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗΣ ΑΔΕΣΠΟΤΩΝ ΖΩΩΝ

ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΑ ΣΧΌΛΙΑ :
  • kostas |  11/08/2012 17:01
    Κάποια στιγμή πρέπει να μπουν στη θέση τους ορισμένοι "φιλόζωοι" γιατί ειδικά στα Χανιά το έχουν παρακάνει. Επίσης, η δημοτική αστυνομία έχει δικαίωμα και υποχρέωση να βεβαιώνει πρόστιμα στους ιδιοκτήτες σκύλων που τα βγάζουν βόλτα και αφήνουν ακαθαρσίες στα πεζοδρόμια. Γιατί κ. Σκουλάκη δεν το κάνουν;
  • Όβελιξ |  11/08/2012 15:26
    Μα είστε καλά ; Θεωρείτε "δικαίωμά" σας να βγάζετε τα σκυλιά σας στον κήπο και στα πάρκα για να αφοδεύουν εκεί που παίζουν τα παιδιά μας ; Και τι με νοιάζει εμένα εαν μαζεύετε τα "κακάκια" τους. Τα ούρα τους απο το γκαζόν όπου θα κάτσει το παιδί μου τι θα τα κάνετε ; θα τα πίνετε ; Δηλαδή απαιτείτε να διώξουμε τα παιδιά απο τα πάρκα για να τα μετατρέψετε σε αποχωρητήρια των σκυλιών σας τα οποία ως δήθεν φιλόζωοι τα κρατάτε κλεισμένα σε διαμερίσματα ; Βρε ούστ απο δω.


Read more!

Σάββατο 21 Ιανουαρίου 2012

Οι μεγάλοι επιστήμονες της εποχής μας παραμένουν άγνωστοι στο ευρύ κοινό

Να εξηγηθούμε από την αρχή. Γράφω από Macintosh, όχι σε .docx ή .doc, αλλά σε .pages, από επιλογή. Το τηλέφωνο μου δεν είναι και τόσο έξυπνο, ανήκει στην κατηγορία του δύσχρηστου και ημίχαζου, αλλά η μουσική μου είναι πάντα στην τσάντα ή την τσέπη μου, από το σχολείο, από τις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου. Από το 2o έτος δε, με σήμα το μηλαράκι. Τονίζω λοιπόν ότι δεν έχω κολλήματα, ούτε εναντίον της Apple, ούτε εναντίον του μακαρίτη. Ποιού μακαρίτη; Του Steve Jobs ντε.
Όλα είναι εργαλεία και είναι στο χέρι του καθενός αν θα τα χρησιμοποιήσει σωστά ή όχι. Το οποιοδήποτε εργαλείο άλλωστε, χωρίς το μυαλό δεν μπορεί (ακόμη) να παράξει. Ούτε επιστήμη, ούτε μουσική, ούτε γραφιστική, ούτε λόγο. Η παραγωγικότητα και η ευκολία δεν είναι σε καμία περίπτωση όλο το μέρος της δουλειάς. Φυσικά και είναι πάντα ωραίο και ευχάριστο να δουλεύει γρήγορα και καλά ο υπολογιστής σου, να πηγαίνει το internet σου σφαίρα, σε βοηθά να κάνεις τη δουλειά σου πιο γρήγορα. Ή αν δεν δουλεύεις, να χαζέψεις με όσο το δυνατόν περισσότερα πράγματα μπορείς.

Πληροφορήθηκα λοιπόν τον θάνατο του Jobs μέσα από το ίδιο του το μηχάνημα, από το εργαλείο. Είναι λίγο περίεργο αν το σκεφτεί κανείς, αλλά τελικά μπορεί και όχι. Γιατί; Γιατί κάθε μέρα, κάθε τι που υπάρχει στο χώρο που κινούμαστε και ζούμε, κάθε κατασκεύασμα κρύβει από πίσω του ένα ή περισσότερα μυαλά, πατέντες, ψυχές, εργασία και φυσικά μπόλικο marketing. Το όνομα του Jobs εμφανίζει υπερδιπλάσια αποτελέσματα από τη Marie Curie στο Google (τι πα να πει ποια είναι η Curie;). Θα μου πει κάποιος, ο Albert Einstein όμως, έχει περισσότερα από τον Jobs. Ναι, για κάτσε, τη δεκαετία του ’20 δεν πήρε ο Einstein το Nobel Φυσικής; Μα πιο mainstream φιγούρα στην επιστήμη δεν υπάρχει και ίσως δεν θα υπάρξει και ποτέ. Τι κι αν τα netrino πάνε πιο γρήγορα απ’ την ταχύτητα του φωτός, δεν έχει και πολλή σημασία. Η εικόνα προς τα έξω μετρά γι’ αυτό το πρόσωπο. Άλλωστε ένα πολύ μικρό κομμάτι του κόσμου που αναγνωρίζει το πρόσωπο του ξέρει το επιστημονικό του έργο. Δεν είναι και τόσο εύκολο να το κατανοήσει κανείς πλήρως, εδώ που τα λέμε, αλλά οι περισσότεροι μάλλον δεν έχουν ούτε μια γενική ιδέα. Άσχετοι για τα περί σχετικότητος σαν να λέμε.
Φυσικά κι όταν μας άφησε χρόνους ο Albert δεν υπήρχε ούτε internet, ούτε κοινωνικά δίκτυα για να γίνει τέτοιο flooding λόγου, θρήνου και εικόνας. Και παράτα τον στην άκρη αυτόν, εντάξει, είναι λυπηρό να πεθαίνει από καρκίνο ένας άνθρωπος στα 56 του χρόνια. Πόσο μάλλον όταν είναι δημιουργικός και χαρισματικός. Αλλά δεν μπορώ να καταλάβω την υστερία. Έχουμε μπερδέψει τους καινοτόμους επιχειρηματίες με τους ανθρώπους του πνεύματος, των γραμμάτων και των επιστημών. Θα μου πείτε, ναι, αυτός ξεκίνησε στο garage των γονιών του για να φτιάξει τον πρώτο του υπολογιστή.

Ναι, αλλά και σήμερα παρόλο που είχα υπολογιστή, το ότι γράφω τώρα αυτό το κείμενο οφείλεται στην έρευνα των ανθρώπων όπως ο Harmon Northrop Morse και ο Julius Axelrod, ο οποίος πήρε και Nobel Ιατρικής, για την έρευνα τους σχετικά με τα αναλγητικά. Παρακεταμόλη. Ποιος τους ξέρει; Κανένας. Ποιος κάνει χρήση της έρευνας τους; Όλοι μας, τουλάχιστον μια φορά το χρόνο. Δεν σας λέω για θεωρίες σχετικότητας και Ράδιο, Πολώνιο κτλ. Παρακεταμόλη. Τους ξέρατε; Όχι ε; Κανένας. Απόλυτα λογικό, όπως δεν ξέρετε κι αυτόν ο οποίος ανακάλυψε το πυρίτιο. Γιατί να σας νοιάζει; Χωρίς ημιαγωγούς δεν θα υπήρχε υψηλή τεχνολογία ούτε Apple φυσικά. Είναι ο Antoine Lavoisier, μέγιστος χημικός του 18ου Αιώνα.
Καινοτόμοι ερευνητές, χωρίς groupies. Και δεν φταίει η εποχή. Οι μεγάλοι επιστήμονες της εποχής μας παραμένουν άγνωστοι στο ευρύ κοινό γιατί δεν τους δείχνει η τηλεόραση, άντε να τους δοθούν 3 λεπτά μια εκπομπή για τις ανακαλύψεις τους, μετά από παρουσιάσεις σε συνέδριο. Χωρίς events, hashtags, άρθρα σε blog. Όχι επειδή δεν προσφέρουν γνώση και καινοτομία στο κοινωνικό σύνολο. Δεν είναι σταρ, ακόμα και αν πάρουν καποια μεγάλη διάκριση, δεν θα γίνουν σταρ.
Ας τα δούμε λοιπόν λιγάκι διαφορετικά τα πράγματα. Όπως λοιπόν λυπάται ένας Apple fan για τον πρόωρο χαμό της “ψυχής της εταιρίας”, του ανθρώπου που ήξερε να δημιουργεί ανάγκες στο κοινό της, στους πελάτες του, να θυμόμαστε όταν πιάνουμε ένα ραδιόφωνο στα χέρια μας τον Guglielmo Marconi, τον Thomas Edison, τον Nikola Tesla. Κι αυτοί είναι μόνον οι μεγάλοι. Όπως και πίσω από την τεχνολογία του Mac που γράφω αυτή τη στιγμή είναι τόσος κόσμος, πατέντες, υλικά, τεχνολογία. Αν η εταιρεία που τον εμπορεύεται θέλει να μου τον πουλήσει ως ακόμη μια ιδέα του Jobs, οk. Μπορεί να είναι κι έτσι.

Αλλά πειράζει που όποτε κοιτάω το αλουμινένιο σώμα του υπολογιστή μου σκέφτομαι την ανοδίωση του αλουμινίου και πως μπορεί να ανακαλύφθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα; Εντάξει, ωραίο είναι και το φωτάκι όταν πέφτει ο υπολογιστής για ύπνο, που αναβοσβήνει με το ρυθμό της ανθρώπινης αναπνοής, είναι η λεπτομέρεια. Όμορφο πολύ.
Αλλά στην τελική μέσα από αγαπημένα μάτια και ανθρώπους αναπνέουμε, όχι από τη φωτεινή οπή του υπολογιστή μου. Μην τρελαθούμε.

Από το maga,gr

Read more!

Τρίτη 10 Ιανουαρίου 2012

Ας μιλήσουμε για «πόλεμο»

Ολα τα ‘χαμε, μια… «κάθαρση» μας έλειπε. «Πόλεμο» κατά του κ. Παπαδήμου διαπίστωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, κ. Κάρολος Παπούλιας. Ευκαιρία, λοιπόν, να μιλήσουμε – πραγματικά – για τον – πραγματικό – πόλεμο:
Πόλεμος είναι
να δουλεύεις μια ζωή για ένα ξεροκόμματο και κάποια στιγμή να έρχεται αυτός που σου έταζε λαγούς με πετραχήλια και να σου κόβει το μισό από το ξεροκόμματο λέγοντάς σου ότι «συμπάσχει», αλλά πως πρέπει να τον συγχαρείς διότι επιτελεί «πατριωτικό» έργο…
Πόλεμος είναι
να έχεις πληρώσει μέχρι τελευταία πεντάρα τις ασφαλιστικές σου εισφορές και να έρχεται ο «σοσιαλιστής» να σου κόβει ακόμα κι αυτή την σύνταξη πείνας, να σου ξεφτιλίζει τα γεράματα και όταν διαμαρτύρεσαι να σου αντιγυρίζει – αυτός που καταχράστηκε τους κόπους σου – ότι «δεν υπάρχει σάλιο»…
Πόλεμος είναι
να βλέπεις τα παιδιά σου να ρημάζουν στην ανεργία…
Πόλεμος είναι
να σου λένε ότι απολύεσαι και αντί για απολυμένο να σε αποκαλούν «έφεδρο»…
Πόλεμος είναι
να στέλνεις τα παιδιά σου στο σχολείο, να το έχεις πληρώσει αυτό το «δημόσιο και δωρεάν» σχολείο εκατό φορές, κι αντί για βιβλία να τους μοιράζουν φωτοτυπίες…
Πόλεμος είναι
να σου κόβουν το μισθό και να σου αυξάνουν τα εισιτήρια στα λεωφορεία κατά 40%…
Πόλεμος είναι
να έχεις φτύσει το γάλα της μάνας σου για να βάλεις ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι σου και να έρχεται ο φορογδάρτης να σου επιβάλει μέσω της ΔΕΗ χαράτσι για ένα σπίτι που το πληρώνεις μια ζωή στην τράπεζα…
Πόλεμος είναι
να έρχεται ο ίδιος αυτός φορογδάρτης που σε άφησε χωρίς μισθό και χωρίς δουλειά και να σου προσθέτει – δίπλα στο χαράτσι της ΔΕΗ – την 11η (!) μέσα σε δυο χρόνια αύξηση στην τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος…
Πόλεμος είναι
να κλείνει το ένα μικρομάγαζο μετά το άλλο, στην θέση τους να ανοίγουν ενεχυροδανειστήρια και ο «πατριώτης» που σε κυβερνά να βγάζει φιρμάνια για το πώς θα ζυγίζεις τη χρυσή σου βέρα ή το χρυσό σου δόντι (!) πριν το παραδώσεις στον σαράφη για να εξασφαλίσεις ένα κομμάτι ψωμί…
Πόλεμος είναι
να λουφάζεις τυλιγμένος στις κουβέρτες μέσα στο σπίτι, να τρέμουν τα δόντια σου από το κρύο και να μην ανοίγεις το καλοριφέρ γιατί δεν έχεις να πληρώσεις για πετρέλαιο θέρμανσης…
Πόλεμος είναι
να σε κοροϊδεύουν κάθε μέρα ότι «δίνουν μάχη» για να μη σου κόψουν τον 13ο και 14ο μισθό όταν σου έχουν ήδη κόψει τον 8ο και τον 9ο μισθό και την ίδια ώρα σφυρίζουν στα αυτιά σου τα «πακέτα» των δισεκατομμυρίων υπέρ αναξιοπαθούντων τραπεζιτών…
Πόλεμος είναι
να βλέπεις μια δράκα ξιπασμένων φιλανθρώπων με καρφιτσωμένο στο πέτο το ταμπελάκι με τη φίρμα του μονοπωλίου που εκπροσωπούν, να φιγουράρουν στις ιλουστρασιόν λίστες του παγκόσμιου τζετ σετ, να μην χωρούν οι ελβετικές τράπεζες τις καταθέσεις τους, να έχουν ξεχειλίσει οι θάλασσες της υδρογείου από το (αφορολόγητο) εφοπλιστικό τους «δαιμόνιο», να μετακινούν στους λογαριασμούς τους δισεκατομμύρια μέσω των «οφ σορ» εταιρειών σαν να ήταν μαρουλόφυλλα, κι εσύ μαζί με τα δέκα εκατομμύρια των ομοίων σου να κατηγορείσαι ότι «όλοι μαζί τα φάγαμε»…
Πόλεμος είναι
να έχουν φτάσει τη βενζίνη στα 2 ευρώ το λίτρο, να σου έχουν ρίξει το μισθό στα 350 ευρώ το μήνα και να σου ζητούν από πάνω να πληρώσεις και φόρο…
Πόλεμος είναι
να έχουν γεμίσει οι δρόμοι της Αθήνας με άστεγους, να τρέχουν οι άνθρωποι για ένα πιάτο φαΐ στα συσσίτια (τα οποία ο κ. Παπαδήμος τα βάφτισε την Πρωτοχρονιά «γιορτή»!!), να μην υπάρχει φανάρι, πεζοδρόμιο, σοκάκι χωρίς επαίτη και ζητιάνο, γιατί οι Παπαδήμος, Βενιζέλος, Λοβέρδος, Σαμαράς, Καρατζαφέρης, Μπακογιάννη «κατευνάζουν τις αγορές»…
Πόλεμος είναι
να αρρωσταίνεις και να μην έχεις λεφτά για τα φάρμακα, να πηγαίνεις στο νοσοκομείο κι αντί για «δημόσια και δωρεάν» Υγεία που την έχεις πληρώσει εκατό φορές, να σου ζητάνε να φέρεις τις γάζες από το σπίτι και να περάσεις πρώτα από το ταμείο…
Πόλεμος είναι
τον πλούτο που εσύ δημιουργείς στο εργοστάσιο, στο γραφείο, στο μαγαζί, σε στεριά και θάλασσα, να τον έχουν σφετεριστεί οι κηφήνες της πλουτοκρατίας, να τον έχουν κάνει υπερκέρδη για τις τσέπες τους, ελλείμματα και χρέη για το δημόσιο ταμείο, όλα βγαλμένα με το δικό σου ιδρώτα, με το δικό σου κόπο, με τη δική σου δουλειά, και εσύ αυτή τη δουλειά να την «πληρώνεις» πλέον με επιστροφή στον εργασιακό μεσαίωνα, αλυσοδεμένος στα κάτεργα της εργασιακής τρομοκρατίας, στα απαρτχάιντ των εκβιασμών και της εκ περιτροπής ανάσας…
Πόλεμος είναι
να σου ξεσκίζουν τη ζωή, να σου σκοτώνουν το σήμερα και το αύριο και να σου λένε κι από πάνω ότι είναι «σωτήρες», ότι παίρνουν δάνεια για να σου εξασφαλίζουν το μισθό και τη σύνταξη – αυτοί που σου κατάργησαν το μισθό και τη σύνταξη – όταν από το δικό σου μισθό κι από τη δική σου σύνταξη πληρώνονται τα δάνεια που διπλά και τρίδιπλα τα εισπράττουν οι κερδοσκόποι και οι τοκογλύφοι, με μια κουβέντα: Τα μονοπώλια.
Αυτός είναι ο πόλεμος που μαίνεται τούτη την ώρα στην Ελλάδα, κύριε Κάρολε Παπούλια.
Είναι ένας πόλεμος μονόπλευρος. Μονομερής.
Ενας πόλεμος που τον έχει εξαπολύσει η τάξη των αστών ενάντια στην τάξη των προλετάριων. Που τον έχει διεξαγάγει ενάντια στις μάζες των εργαζομένων και όλου του λαού η τάξη των κεφαλαιοκρατών.
Είναι ένας πόλεμος αδίστακτος και στυγνός.
Που – κύριε Πρόεδρε της Δημοκρατίας – τον διευθύνει όλο το πολιτικό προσωπικό της πλουτοκρατίας, μηδενός εξαιρουμένου, με επικεφαλής την κυβέρνηση του μαύρου μετώπου υπό τον τραπεζίτη κ. Παπαδήμο.
Του Νίκου Μπογιόπουλου
ΠΗΓΗ: Ριζοσπάστης

Read more!

Κυριακή 8 Ιανουαρίου 2012

Η Οδύσεια της Ελλάδας

Kράτη όπως οι ΗΠΑ δε μπόρεσαν να εποπτεύσουν και να ελέγξουν τις διεθνείς τράπεζες και τις μεγάλες επενδυτικές εταιρίες και απέτυχαν να προστατευτούν από αυτές, επιτρέποντας τους να εκμεταλλευτούν τις αδυναμίες ενός συστήματος το οποίο γνωρίζουν καλύτερα απ' τον καθένα και τελικά να βλάψουν τόσο τους υπόλοιπους συμμετέχοντες σε αυτό όσο και τα ίδια, τότε μπορεί κανείς να υποθέσει με ασφάλεια ότι ο έλεγχος των διεθνών τραπεζών και των επενδυτικών εταιριών και η εύρεση τρόπων προστασίας από αυτές από μία χώρα όπως η Ελλάδα, αποτελεί ένα πολύ δύσκολο εγχείρημα.
Έτσι, όταν η Ελλάδα αποφάσισε να 'συνεργαστεί' με την BlackRock, παρέχοντας σε μία ιδιωτική εταιρία την αποκλειστική και εξαιρετικής σημασίας αρμοδιότητα να ελέγξει τα δανειακά χαρτοφυλάκια των ελληνικών τραπεζών και επιτρέποντας της με αυτόν τον τρόπο να περάσει από 'ακτινογραφία' τις ελληνικές τράπεζες και μέσω αυτών ένα μεγάλο τμήμα της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας, είναι πιθανό να μη γνώριζε τη χρηματιστηριακή της 'φιλία' με την Goldman Sachs, την εταιρία που αποτέλεσε την πέτρα του 'σκανδάλου' στην υπόθεση όπου η χώρα κατηγορήθηκε πως απέκρυψε το χρέος της και ότι 'έκλεψε' προκειμένου να πάρει μία θέση στην Ευρωζώνη, γεγονός που χρησιμοποιήθηκε στην αρχή της ελληνικής κρίσης για να τη μεγενθύνει.
Και όμως, η BlackRock είναι ο τρίτος μεγαλύτερος θεσμικός επενδυτής / μέτοχος στην Goldman Sachs κατέχοντας το 3,95% των μετοχών της μέσω της BlackRock Fund Advisors (στοιχεία από Financial Times) και έτσι η χρηματιστηριακή της 'φιλία' και οι σχέσεις της μαζί της είναι πολύ ισχυρές.
Είναι, όμως, αμφίβολο αν η Ελλάδα γνώριζε τη χρηματιστηριακή 'σχέση' με την Goldman Sachs και μίας άλλης εταιρίας, της Lazard, όταν την προσέλαβε ως σύμβουλο του κράτους στην κρισιμότερη περίοδο των τελευταίων 60 ετών. Και όμως, η Goldman Sachs είναι ο τρίτος μεγαλύτερος θεσμικός επενδυτής / μέτοχος στη Lazard, κατέχοντας το 3,83% των μετοχών της (στοιχεία από Financial Times).Είναι άραγε γνωστό πως στους δέκα μεγαλύτερους θεσμικούς επενδυτές / μετόχους της BlackRock συμπεριλαμβάνεται η εταιρία Paulson & Co., Inc με 1,39%, ιδιοκτήτης της οποίας είναι ο δισεκατομμυριούχος κερδοσκόπος John Paulson (39ος πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο: Forbes 2011), ο οποίος στις 03 Μαρτίου 2010 κατηγορήθηκε από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ ότι μαζί με τους Soros, Cohen και Einhorn οργάνωσε την επίθεση στο ευρώ;
Ως μία από τις χαρακτηριστικότερες και με ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα 'φιλίες' της BlackRock μπορεί να αναφερθεί αυτή με την εταιρία Neuberger Berman LLC (ιδρυτής της ο Roy Rothschild Neuberger) η οποία είναι ο έβδομος μεγαλύτερος θεσμικός επενδυτής / μέτοχος στην BlackRock. Όπως είχε αναφερθεί σε άρθρο του Ιουνίου του 2010 (συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο “'Υπόθεση Ελληνική Κρίση – Περίεργες Συμπτώσεις” εκδόσεις Λιβάνη) η Neuberger Berman ήταν αν όχι η πρώτη, μία από τις πρώτες εταιρίες που πούλησαν μαζικά μετοχές της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας (1,7 εκατομμύρια μετοχές) στο κρίσιμο τελευταίο τρίμηνο του 2009, προκαλώντας εμμέσως την κατάρρευση του ελληνικού χρηματιστηρίου. Παράλληλα η εταιρία είναι από τους μεγαλύτερους θεσμικούς επενδυτές/ μετόχους του οίκου πιστοληπτικής αξιολόγησης Moody's (ποσοστό 2,71%); Ο νυν πρόεδρος της Neuberger Berman ήταν πρώην πρόεδρος του επενδυτικού τμήματος της Lehman Brothers και πρώην συνεταίρος και πρόεδρος του επενδυτικού τμήματος της Goldman Sachs.
Και καθώς έγινε αναφορά στους οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης, αξίζει να σημειωθεί πως η BlackRock είναι ο τρίτος μεγαλύτερος θεσμικός επενδυτής / μέτοχος (με 3,51% μέσω της BlackRock Fund Advisors & 2,83% μέσω της BlackRock Advisors ) στη Moody's και ο τέταρτος στην McGraw-Hill Companies, μητρικής του οίκου Standard and Poors, που με τις υποβαθμίσεις τους προκάλεσαν μία άνευ προηγουμένου βλάβη στη χώρα ενώ κατηγορήθηκαν από Έλληνες, Ευρωπαίους και Αμερικανούς αξιωματούχους για το ρόλο τους τόσο στην αμερικανική και τη διεθνή όσο, στην στην ελληνική και στην ευρωπαϊκή κρίση.
Έχει, επίσης, τη δική της ιδιαίτερη σημασία η σχέση της BlackRock με την Barclays Bank, στην οποία είναι ο μεγαλύτερος επενδυτής / μέτοχος κατέχοντας το 8% των μετοχών της τράπεζας, πρόεδρος της οποίας είναι ο Marcus Agius, πρώην πρόεδρος της Lazard (σημερινός σύμβουλος της Ελλάδας) και νυν σύζυγος της Katherine Rothschild, κόρης του τραπεζίτη Edmund De Rothschild της ίδιας τραπεζικής οικογένειας με αυτήν του Roy Rothschild της Neuberger Berman.
Ιδιαίτερη είναι η σχέση της BlackRock και με τη Norges Bank Investment Management, το επενδυτικό σχήμα της Νορβηγίας που μέχρι και το 2010 ήταν ο μεγαλύτερος θεσμικός επενδυτής / μέτοχος στο ΧΑ και επενδυτικός σύμβουλος του οποίου είναι η La Compagnie Benjamin De Rothschild S.A, της ίδιας τραπεζικής δυναστείας με αυτήν που αναφέρθηκε παραπάνω. Η Norges Bank Investment κατέχει το 7,30% των μετοχών της BlackRock και είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος μέτοχος της.
Μα και η ίδια η BlackRock είχε μεγάλη συμμετοχή στο ΧΑ, καθώς ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος επενδυτής / μέτοχος στο ελληνικό χρηματιστήριο το 2010 (ανάλυση με στοιχεία από Fianancial Times) ενώ ακόμη και σήμερα κατέχει μέσω της BlackRock Fund Advisors το 5% της ΔΕΗ και είναι μέσα στους δέκα μεγαλύτερους θεσμικούς επενδυτές / μετόχους σε ελληνικές τράπεζες όπως η Εθνική και η Eurobank (στοιχεία: Financial Times). (Σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στον ελληνικό τύπο στις 08 Ιουνίου 2010 και περιλαμβάνεται στο βιβλίο “'Υπόθεση Ελληνική Κρίση – Περίεργες Συμπτώσεις” εκδόσεις Λιβάνη, είχε αναφερθεί πως: η Black Rock είναι παράλληλα: ο δεύτερος μεγαλύτερος διεθνής επενδυτής στο ΧΑ, βασικός μέτοχος στη Goldman Sachs, βασικός μέτοχος στους οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης Moody’s και S&P).
Ο αντίλογος, βέβαια, σε όλα τα παραπάνω και άλλα στοιχεία που αναδεικνύουν ένα ισχυρό πλέγμα συμφερόντων με επίκεντρο την BlackRock, μπορεί να είναι ότι όλα αυτά δεν είναι παρά συμπτώσεις άνευ σημασίας οι οποίες μπορούν να συναντηθούν μέσα στο χρηματιστηριακό κόσμο και ιδιαίτερα μεταξύ κολοσσιαίων τραπεζών και επενδυτικών εταιριών.
Ίσως αυτό να ισχύει πράγματι.
Τότε, δεν έχει καμία σημασία πως η BlackRock είναι ο πέμπτος μεγαλύτερος μέτοχος της Noble Energy, Inc, της εταιρίας που ανέλαβε τις τρέχουσες έρευνες γιατην ανεύρεση φυσικού αερίου σε περιοχή της κυπριακής Aποκλειστικής Oικονομικής Zώνης (AOZ).
Και σίγουρα τότε θα είναι συμπτωματικό ότι ο μεγαλύτερος μέτοχος της Noble Energy (κατέχει το 12,36% των μετοχών της) είναι η Fidelity Management & Research Co (υποδιευθυντής της – senior vice president - είναι ο Bill Rothschild) η οποία τυχαίνει να είναι και ο όγδοος μεγαλύτερος μέτοχος της BlackRock. Σίγουρα θα πρόκειται τότε για σύμπτωση πως η Fidelity αγόρασε 2,73 εκ, μετοχές της Noble Energy μεταξύ 31 Μαρτίου και 30 Ιουνίου του 2011.
Και φυσικά σε μία τέτοια περίπτωση είναι άνευ ουσίας και συμπτωματικά και τα επτά έγγραφα (εκ των οποίων τα έξι απόρρητα) που εστάλησαν μεταξύ Αυγούστου 2008 και Ιουλίου 2009 από την αμερικανική πρεσβεία στην Kύπρο προς το Στέιτ Nτιπάρτμεντ και που δημοσιοποιήθηκαν από τη Wikileaks, όπου αναφέρεται ότι «ο εκπρόσωπος της Noble Energy μας είπε ότι αποφάσισαν να κάνουν προσφορά (σ.σ. στον πλειοδοτικό διαγωνισμό εκμετάλλευσης της κυπριακής AOZ) μόνο την τελευταία στιγμή, κατά κύριο λόγο με παρότρυνση από τους Iσραηλινούς εταίρους τους» (δημοσιεύτηκε στην Ημερησία, 27 Αυγούστου 2011).
Όπως και να έχει, ο χρηματιστηριακός κόσμος έχει αποδείξει την επικινδυνότητα του και αν υπάρχει κάτι δεδομένο σε αυτόν είναι πως οι 'κάτοικοι' του ενδιαφέρονται πολύ περισσότερο για τα δικά τους συμφέροντα παρά για αυτά ενός η περισσότερων κρατών. Και η Ελλάδα έχει ανοίξει 'παρτίδες' με τους ισχυρότερους παίκτες αυτού του αμείλικτου κόσμου, χωρίς να έχει μακρόχρονη χρηματιστηριακή 'κουλτούρα', χωρίς την κατάλληλη τεχνογνωσία, την υποδομή, τα μέσα ή τις δυνάμεις για να αμυνθεί αν οι 'διαπραγματεύσεις' κάποια στιγμή χαλάσουν.
Έτσι, η χώρα φαίνεται να ξεκίνησε όχι ένα σύντομο ταξίδι αλλά μία Οδύσσεια μέσα στο χρηματιστηριακό κόσμο και αν δε απεξαρτηθεί σύντομα από αυτόν ή αν δε μάθει άμεσα να κινείται μέσα του με απαράμιλλη μαεστρία, κινδυνεύει να αργήσει πολύ να βρει το δρόμο της και να ταξιδεύει χαμένη για πολλά χρόνια μέσα σε αυτόν, αναζητώντας μία Ιθάκη σε λάθος κατεύθυνση, όσο οι μνηστήρες που η ίδια προσκάλεσε θα λυμαίνονται την ίδια και τους πολίτες της.
Από το http://www.xrimanews.gr


Read more!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...